Izotop z Księżyca wywoła rewolucję w energetyce?

16 maja 2019, 13:30
moon-2762111_640
Fot. Pixabay
Energetyka24
Energetyka24

DOTYCZY:


Hel-3, przez naukowców nazywany kosmicznym pierwiastkiem, może całkowicie zrewolucjonizować energetykę. Wykorzystywany jako paliwo w reakcji fuzji termojądrowej pozwoli na produkcję czystej energii – bez dwutlenku węgla i radioaktywnych odpadów. Dodatkowo 70 proc. energii zostaje w procesie przekształcone na energię elektryczną. Choć na Ziemi tego pierwiastka brakuje, to szacuje się, że złoża na Księżycu mogą zaspokoić zapotrzebowanie na energię na 250 lat.

– Hel-3 przypomina Hel-4, choć jest znacznie bardziej pożądany, m.in. w medycynie, przy urządzeniach, które sprawdzają bezpieczeństwo na lotniskach, i w różnych takich miejscach, gdzie trzeba zadbać o bezpieczeństwo. Trochę się różni od zwykłego helu, bowiem w jądrze nie ma jednego neutronu – tłumaczy w rozmowie z agencją Newseria Innowacje Mateusz Borkowicz z Centrum Nauki Kopernik.

Choć hel-3 jest bliskim krewnym helu-4, ma znacznie szersze zastosowanie. Może być wykorzystany do budowy czujników neutronów. Obecnie nawet 80 proc. dostępnego na rynku helu-3 wykorzystuje się w detektorach, dzięki którym można np. wykryć bomby walizkowe. Pozwala też osiągać bardzo niskie temperatury – np. CERN wykorzystuje go przy procesie schładzania Wielkiego Zderzacza Hadronów. Jest nieoceniony przy ocenianiu wielkości złóż ropy naftowej i niezastąpiony w medycynie, m.in. poprawia widoczność zdjęć rentgenowskich.

Najważniejszym zastosowaniem w przyszłości może być jednak wykorzystywanie go jako paliwo w reakcji fuzji termojądrowej.

– Może wykorzystamy go jako bardzo bezpieczne paliwo, które wytworzy bardzo dużo energii elektrycznej i dzięki temu taka energia będzie nie dość, że czysta, to w 70 proc. przekształcona na energię elektryczną. To więc bardzo wydajne źródło energii – przekonuje Mateusz Borkowicz.

Wydajność procesu z wykorzystaniem helu-3 jest niemal dwukrotnie większa niż w przypadku elektrowni atomowych (ok. 37 proc.) i znacznie przewyższą tę z elektrowni węglowych (ok. 45 proc.). To możliwe dzięki powstaniu pozytywnie naładowanego protonu wodoru, którego energia może być bezpośrednio zmieniona w energię elektryczną, bez marnotrawienia jej na podgrzewanie wody i do produkcji czy uruchomienia turbin, które dopiero wytworzą prąd. W przyszłości hel-3 mógłby napędzać statki kosmiczne i znacznie ułatwiłby eksplorację kosmosu.

Problem jedynie w tym, że hel-3 oprócz tego, że niezwykle cenny, jest też na wyczerpaniu, przynajmniej na Ziemi. Na Księżycu – według szacunków – jest milion, a nawet kilka milionów ton tego izotopu. Indyjska agencja kosmiczna podaje, że według jej obliczeń, złoża wystarczą na zaspokojenie energetycznych potrzeb Ziemi nawet na 250 lat.

– Na Księżycu jest taka szczątkowa atmosfera, która składa się właśnie z helu. Być może ten hel pochodzi z rozkładu jakichś cięższych pierwiastków, z rozpadów promieniotwórczych gdzieś wewnątrz Księżyca w skałach albo też, co bardziej możliwe, z wiatru słonecznego. Nasze Słońce wyrzuca z siebie mnóstwo naładowanych cząstek, to tzw. wiatr słoneczny, tam znajdziemy właśnie hel i być może stąd właśnie się wziął – tłumaczy ekspert Centrum Nauki Kopernik.

Pierwsze próbki helu-3 z Księżyca przewieźli astronomowie programu Apollo jeszcze w latach 60. ubiegłego wieku. Amerykańska Agencja Kosmiczna (NASA) opracowała już koncepcję wydobycia helu-3 z powierzchni Księżyca. Na początku 2019 roku chiński łazik Yutu-2 pobrał próbki gruntu. To na razie jednak dopiero początek. Brakuje jeszcze odpowiedniego sprzętu.

– Jeżeli chodzi o wydobywanie różnego rodzaju pierwiastków czy wydobywanie jakiegokolwiek paliwa, wiąże się to ze znacznie większym ryzykiem niż wydobywanie jakiegokolwiek innego pierwiastka na Ziemi, bo będziemy to robić na Księżycu. Gdybyśmy wykorzystali do tego roboty, to oczywiście, tutaj bezpieczeństwo będzie na o wiele wyższym poziomie. Pytanie tylko, kiedy będziemy mieli taką technologię – mówi Mateusz Borkowicz.

Na skalę przemysłową wydobycie helu-3 z Księżyca jest na razie mało prawdopodobne. Wraz z rozwojem technologii będzie się to jednak stopniowo zmieniać. Eksperci nie mają wątpliwości, że wkrótce wykorzystywany na Ziemi izotop będzie pochodził z Księżyca.

– Przez prawie 50 lat nie było nas na Księżycu. Wysyłaliśmy oczywiście bezzałogowe pojazdy, ale niewielkie, a my chcemy wydobywać stamtąd hel, więc to na pewno odległa przyszłość. Ale myślę, że w przyszłości możemy korzystać właśnie z takiego czystego paliwa do produkcji energii elektrycznej i to paliwo będzie pochodziło z Księżyca – ocenia Mateusz Borkowicz.

Energetyka24
Energetyka24
KomentarzeLiczba komentarzy: 2
Niuniu
czwartek, 16 maja 2019, 19:25

Hel-3 nie jest pierwiastkiem. To nazwa izotopu pierwiastka hel i prawidłowy jego symbol to 3He a nie hel-3. Hel-3 to nazwa potoczna oraz tytuł powieści sf polskiego autora Jarosława Grzędowicza - nota bene całkiem niezłej. Hel jest gazem szlachetnym, nie tworzy związków z innymi pierwiastkami i nawet w temperaturze zera bezwzględnego zachowuje stan gazowy. I występuje również na Ziemi głównie w złożach gazu ziemnego np w złożach USA gdzie osiąga stężenie do 1%. Występuje również w wodzie morskiej choć jego stężenie jest tu bardzo niewielkie. W przyrodzie występuje w postaci mieszaniny dwóch izotopów trwałych (gazowych) – 3He i 4He. Stężenie izotopu 3He jest tu bardzo niewielkie. System chłodzenia CERN wykorzystuje po prostu hel a nie specjalnie jego izotop 3he. Prace nad skonstruowaniem reaktorów termojądrowych czyli takich które wykorzystują reakcję fuzji atomów pierwiastków lekkich trwają od lat siedemdziesiątych XX wieku ale głównie skupiają się na syntezie jąder wodoru np. 2H + 3H → 4He + n + 17,59 MeV. Wykorzystanie w tych procesach syntezy opartej na izotopie Helu jest jak na razie mocno teoretyczne i bardziej w sferze sf niż realnych badań. Te pomysły z tzw helem 3 z księżyca to jak na razie tzw "pomysły z księżyca". Również próby szacowania jego faktycznej ilości w skałach księżycowych nie mają żadnego znaczenia ze względu na naprawdę szczątkowe dane geologiczne które są bazą do takich szacunków. Realna przyszłość energetyki opartej na syntezie termojądrowej to synteza izotopów wodoru z izotopem helu jako jej produktem końcowym. Może zamiast tak daleko wychodzić w przyszłość lepiej niech def24 przybliży czytelnikom to co faktycznie robi się na świecie w zakresie "klasycznej" energetyki atomowej i badań nad syntezą termojądrową a dopiero po przejściu "kursu" podstawowego zacznie zajmować się sferą sf.

Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Tweets Energetyka24